Zeg nou zelf, je kunt natuurlijk geen Sprookjes Eten serveren, zonder ook je eigen gloednieuwe sprookje te schrijven.... Dus besloot Heks Gretel haar eigen verhaal te bedenken. Een echt sprookjes verhaal met een koning en trollen, een heks en natuurlijk.... een kind HELD (dat ben JIJ!) Dus start met lezen. Je zult er van genieten en voor even waan je je weer in je eigen jonge jeugd, toen je moeder verhaaltjes vertelde voor het slapen-gaan. Of misschien heb je wel boeken vol sprookjes en magische verhalen verslonden..... Ik wel in ieder geval!

Op dit moment hebben we het nieuwe sprookje alleen in de Engelse en Nederlandse taal, maar zeer binnenkort, zal deze pagina ook in andere talen worden vertaald. Of gebruik de vertaalknop onder aan deze webpagina om het sprookje in je eigen moedertaal om te zetten.

Klik op 't plaatje om te zien wie of wat er achter de Heks schuilt....

Er was eens………….. een mooie zuidelijke streek waar ze al van alles hadden op eetgebied. Maar zeg nooit “alles” want dan zijn er altijd personen die toch iets weten te vinden dat er nog NIET is. En zo kwam heksje Gretel op het idee om een betoverend en schandalig lekker pannenkoeken restaurant te openen. Niet zomaar een “crepje”, nee! Zo’n reuze pannenkoek! Gevuld met allerlei lekkers zodat als mensen er één keer van geproefd hadden, ze meteen verslaafd waren aan die heerlijke smaak en dat fijne gevoel dat hen overviel in hun smaakpapillen.
En zo gebeurde ’t dat heksje Gretel een grandioze opening bekend maakte, met een super stunt als aanbieding. Weldra ging het gerucht de ronde in het Algarve koninkrijk van koning Bravura, dat daar aan het stuwmeer een wel heel apart eethuisje open ging. De heks had omroepers ingehuurd om overal het nieuws luidkeels te verkondigen.

En het werkte.
De mensen in de mediterane streek, die eigenlijk alleen van vroeger nog pannenkoeken kenden, haalden die herinneringen op en kregen meteen al het water in de mond. De één wist zich nog zo’n heerlijke spekpannenkoek te herinneren, de ander kon niet meer wachten om zo’n ouderwetse suikerpannenkoek met ananas en slagroom te verorberen. Weer iemand zag in gedachten zijn pannenkoek gevuld met rozijnen, appel en kaneel.

En koning Bravura? Koning Bravura die jaren geleden was getrouwd met Prinses Barragem, zag zijn zoon Prins Lagos en Prinses Odiáxere al genieten van een pannenkoek met geitekaas en honing. En zelf had ie wel zin in een kaas & gember exemplaar. Zo droomde het hele koninkrijk van koning Bravura over de lekkernijen die heksje Gretel had aangekondigd.

En eindelijk, na lang wachten en dromen was op 15 en 16 maart 2008 de dag aangebroken dat de bewoners van ‘t warme zuiden echt kennis konden maken met de brouwsels van heksje Gret. In grote getale kwamen ze naar het eethuisje van de heks en zonder uitzondering genoot iedereen van het heerlijke eten. Want zelfs diegenen die niet om pannenkoeken gaven, werden voorzien van andere genotsproducten zoals omeletten, broodjes, vers appelgebak, eigen gemaakte soep, enz. enz. En natuurlijk was er drinken in overvloed.
Het was een drukte van jewelste en een komen en gaan op het grote terras aan het stuwmeer en in het restaurant zelf. De heks had een enorme hoeveelheid trollen ingehuurd om alles mee klaar te maken.

En haar toverformule had groots effect!

Na het nemen van enkele happen was iedereen blij verrast en meteen verslaafd aan de eetformule van deze kookheks. Bovendien deed zij zich zo gastvrij en gezellig voor, dat alle mensen het zo naar de zin hadden dat ze iedere dag wel terug wilden komen. Zelfs koning Bravura was in zijn nopjes met zo een kookgenot binnen zijn koninkrijk.

Maar de Koninklijke kok in het paleis was helemaal niet blij. Watur was zijn naam en hij was de enige in het hele land, die uit boosheid niet had geproefd van de overheerlijke pannenkoeken van de heks. Hij zag met lede ogen aan dat de koning en zijn familie geen hap meer door de keel kregen, want het enige dat ze nog aten en wilden was het eten van heks Gretel. En dat terwijl hij dag na dag de meest verrukkelijke gerechten op tafel toverde.

De Koninklijke familie bleek niet de enige die thuis geen hap meer aten. Iedereen was betoverd door de gezellige sfeer en het lekkere eten, zodat ze elke dag weer de gang naar het stuwmeer maakten om zich tegoed te doen aan de heksenbrouwsels. Weldra deed de kruidenier in het dorp zijn deur dicht en ook de bakker kon zijn brood niet meer kwijt. De slager was al dichtgegaan, want hij en zijn familie zaten hele dagen in de zon op het terras bij het pannenkoeken huisje.
Verslaving kent vele gezichten, want de bonbonvrouw uit de stad deed net of haar winkeltje nog wel goed draaide en verstopte de bonbons uit haar shop in de eigen tuin. Terwijl ze ondertussen haar kleine zoontje Hansel iedere dag naar het eetterras van de heks liet lopen om voor haar wat mee te brengen. Zoontje Hansel deed keurig wat hem werd opgedragen.

Maar op een dag voelde hij zich niet zo lekker. Hansel had slecht geslapen en was moe, maar toch moest ie van zijn moeder een paar grote super pannenkoeken halen bij het Koninklijke stuwmeer. Koning Bravura had namelijk intussen de naam van het water naar zichzelf vernoemd. En omdat de heks geen naam had gegeven aan haar restaurant werd  in de volksmond veelvuldig de term....... “ik ga even eten bij de Bravura” gebruikt.

DIE SPECIALE DAG
Die dag zou een heel speciale dag worden. Hansel had nooit kunnen vermoeden dat hij die dag zou worden uitgeroepen tot volksheld van het land. Want weet je wat er gebeurde….?

Op weg naar het pannenkoekenhuisje kwam hij Watur, de kok van de koning, tegen. Samen liepen ze naar boven. Kok Watur was een sterke en fiere man, maar hij liep constant te klagen dat niemand zijn lekkere eten meer hoefde en hij wilde met eigen ogen wel eens zien wat die heks dan wel niet klaarmaakte. En waarom iedereen zo wild was van haar kookkunsten, terwijl hij jaren had gestudeerd en geoefend om zover te komen.

Kleine Hansel hoorde de klaagzang aan en vertelde dat zijn moeder al precies hetzelfde was. Zij at alleen nog maar pannenkoeken, soep, omeletten, gebak en broodjes van heksje Gretel. Eenmaal aangekomen bij het eethuis van de heks, bestelde meesterkok Watur de lekkerste pannenkoek uit het assortiment. Kleine Hansel echter had geen trek en sloeg dit keer over. Wel bestelde hij netjes het eten voor zijn moeder.

Terwijl hij zat te wachten op de bestelling liep Hansel eens op zijn gemak rond het heksenhuis. Het huis was bedekt met allerlei lekkernijen, maar vandaag had ie nergens zin in. En voor hij er erg in had stond ie aan de achterkant bij de deur van de keuken. Hij hoorde de heks gillen naar de trollen dat ze harder moesten werken. Hij werd nieuwsgierig en legde zijn oor op de stalen deur om beter te kunnen verstaan wat daarbinnen werd gezegd.

“Vergeet niet die toverdrank over die pannenkoeken te gieten!”Gilde de heks. “Jullie weten hoe belangrijk dat is. Ha, ze moesten eens weten hoe verslaafd ik ze maak met mijn brouwsel. Ze zullen hun hele leven naar mij toekomen en ik zal de enige zijn die nog eten maakt. De meeste winkeltjes zijn al gesloten en dat laatste restje zal ook wel spoedig volgen.” Sliste heks Gretel.

“En dan, hahahahaha!” Ze slaakte een ijselijke gil, “dan is iedereen afhankelijk van mij en kan ik doen wat ik wil. In hun gezicht doe ik aardig en vriendelijk, maar ze weten lekker niet wat ik van plan ben. Dat wordt de ergste verrassing van hun leven.” En weer slaakte ze een overwinningskreet die door merg en been ging. 

Kleine Hansel schrok van de woorden die hij opving en van schrik stootte hij tegen een paar lege flessen die met groot lawaai tegen de keukendeur kapot vielen. De heks in de keuken hoorde het glasgerinkel en riep keihard tegen de trollen “Stil jullie, stil! Wat hoor ik daar? Is daar iemand?” En met een snelle beweging opende ze de deur en daar stond Hansel stijf van schrik.
“Zo zo, kleine spion, kom je ons hier afluisteren? Dat zal ik je voor eens en altijd afleren, want niemand mag ooit mijn geheim doorvertellen. Je weet nu dat iedereen meteen wordt betoverd na het eten van mijn pannenkoeken. Daarvoor gebruik ik een speciaal elixer dat de trollen erover gieten, maar dat mag nóóit bekend worden. Dus voor straf sluit ik jou op in de kooi naast de oven.” Hansel spartelde nog tegen maar de heks greep hem allengs in zijn nekvel en smeet ‘m pardoes in een hok en deed de deur op slot.

Hansel begon zacht te huilen, maar ineens voelde hij een enorme kracht in zich opkomen. “Die boze heks moet ik tegenhouden” dacht hij. “Ik laat me niet zomaar opsluiten. Ik zal de inwoners van koninkrijk Bravura bevrijden van hun verslaving. Maar……oh,oh,oh.............. die pannenkoeken zijn zo ontzettend lekker! Hoe gaat me dat ooit lukken?”

Terwijl Hansel in zichzelf zat te praten had intussen de Koninklijke meesterkok Watur plaatsgenomen aan een tafeltje op het terras. Onder het genot van een zacht biertje keek hij eens goed om zich heen. Hij moest toch wachten op zijn vruchten pannenkoek. Die had ie na lang twijfelen gekozen uit de lijst met overheerlijke smaken. Hij was heel benieuwd hoe die zou smaken en zat zich al lekker te maken met de gedachte.

Maar hij was vooral benieuwd naar één ding: hoe krijgt heks Gretel al die pannenkoeken zo lekker dat iedereen ze elke dag wil eten? "Weet je wat, ik ga ’t gewoon vragen", zei hij in zichzelf. Er liepen kleine mannetjes rond voor de bediening en hij klampte zo’n trol aan met de vraag. “Ik ben de kok van koning Bravura en ik ben zeer benieuwd naar het recept van de heks. Kunt U haar vragen of ik een kijkje in de keuken mag nemen?” 

Even later kwam de trol terug en vroeg Watur om hem te volgen naar de keuken. “Warempel” dacht de kok “dat gaat gemakkelijk.” Ze liepen door een smal gangetje en stonden in een paar passen voor een grote stalen deur. Hij hoorde de trol een woord zeggen dat hij nog nooit had gehoord. Dat moest welhaast een geheim wachtwoord zijn, want meteen klonk van de andere kant het geluid van diverse sloten en kettingen die ontgrendeld werden.  

De hekst deed met een ruim gebaar de deur open en zei op een allervriendelijkste toon “Wat een eer om de meesterkok van koning Bravura te mogen ontvangen in mijn keuken. Natuurlijk bent U van harte welkom.” “Nou, dat is nog eens een vriendelijke heks”, dacht Watur en antwoordde: “Ik hoor zoveel goede verhalen over Uw pannenkoeken dat ik razend benieuwd ben geworden naar het recept dat U gebruikt.”

“Maar vanzelfsprekend mijnheer. maar graag laat ik U eerst kennis maken met de allerbeste smaak van mijn  pannenkoeken. Deze heb ik speciaal voor U gebakken.” Ze moest moeite doen om het gekraak uit haar stem te halen, want anders zou de kok haar niet vertrouwen. Wat Watur namelijk niet wist was de 3-dubbele portie toverdrank die op de speciale pannenkoek was gegoten. “Hahaha”, dacht de heks bij zichzelf, “als die idioot proeft blijft ie voor altijd verslaafd aan mijn recept, hihihi!”

Zich onbewust van het gevaar ging meesterkok Watur langs de bakpannen en zag alle ingrediënten en heerlijke specerijen die de trollen gebruikten voor de pannenkoeken. De meeste dingen kende hij wel, maar aan het eind van de keuken stond een grote ronde ketel waar een saus in leek te zitten. “Als meesterkok herken ik alle etenswaren wel, ik ben tenslotte niet voor niets de kok van de koning, maar wat zit er eigenlijk in deze grote ketel? Hij ruikt wat vreemd.”

Intussen had kleine Hansel in het hok naast de oven het gesprek opgevangen. Hij herkende de stem van de koningskok en riep zo hard hij kon: “Nee! Niet eten mijnheer! Nee! Eet geen pannenkoek, de heks doet er toverdrank op en dan ben je voor altijd verslaafd!”

Koningskok Watur wist eerst niet goed wat hij hoorde, maar dat stemmetje kwam hem toch bekend voor. “Wat?” zei hij op harde lage toon, “Wie riep er?” En nog voordat de heks iets kon zeggen brulde de kleine Hansel nog een keer uit volle borst: “De heks doet toversaus op de pannenkoeken!” “WAAAH!” De hekst probeerde de stem van Hansel te overstemmen en zei met krakende stem “Dat is gewoon een klein schoffie. Hij probeerde mijn recept te stelen en nu verzint ie zomaar iets omdat ik hem betrapt heb.”

“Ik beveel U om onmiddellijk die deur open te maken. Hoe durft U een kleine jongen op te sluiten.” En met grote passen liep de sterke kok richting oven. “Oh nee, dat nooit” riep de heks en rende tegelijkertijd naar de grote ketel. “Pas op mijnheer, raak die toverdrank in de ketel niet aan, want dan bent U voor altijd verslaafd!” Dat was weer de stem van kleine Hansel die begreep wat er stond te gebeuren.

EN TOEN ?
Uit alle macht duwde de heks de grote ketel met toverdrank omver in de richting van meesterkok Watur. Maar die had de woorden van Hansel verstaan en sprong met een grote boog over de saus en rukte met geweld de deur van het hok uit de scharnieren. Hij greep de kleine Hansel bij zijn arm, tilde ‘m op en liep toen snel door de keuken naar de buitendeur. Onderweg trok Hansel diverse pannen van het fornuis, waardoor boter, vet en half afgebakken pannenkoeken over de grond gleden.

De buitendeur bleek echter van stevig staal en het lukte de kok niet om zo snel de sloten open te maken. De heks had intussen een pollepel gepakt en schraapte de saus met de toverdrank van de grond, toen kwam ze luid roepend aanrennen om hen allebei onder te gieten. Maar op haar weg naar de deur vergat ze de grote plas met spekgladde boter, vet en pannenkoeken op de grond. Ze gleed uit en kwam met een grote smak midden in haar eigen toverdrank terecht.
Ze zat onder de smurrie en meteen begon de drank aan haar werking. In plaats van boos te zijn op de kleine Hansel en meesterkok Watur had ze alleen nog maar oog voor de stapel pannenkoeken die klaarstonden voor de gasten in het restaurant. Ze begon als een gek te eten en kon niet meer stoppen.

Hansel en Watur stonden erbij en keken ernaar. De heks schrokte de éne na de andere pannenkoek naar binnen. Ze konden niet begrijpen dat iemand zoveel kon eten! Weldra kreeg de heks pijn in haar buik, maar nog steeds bleef ze eten. Uiteindelijk zakte ze moddervet en volkomen volgevreten neer op de grond en viel meteen in slaap.

Hansel had eindelijk de stalen deur open gekregen, zocht buiten een tuinslang en spoot alle toversaus in een putje en zorgde ervoor dat er in de hele keuken niets meer te vinden was. Zelfs de heks werd schoongespoten. Toen pakte kok Watur de volgevreten heks van de grond en bond haar vast op een stoel….

EN ZE LEEFDEN…..?
Twee weken later was er opnieuw een grootse opening van het Pannenkoekenhuis aan het Stuwmeer. Ditmaal volbrachten koning Bravura en prinses Barragem zelf de opening en werd de nieuwe naam onthuld:                      

“Hansel & Gretel”

Hun zoon Prins Lagos en dochter prinses Odiáxere  aten de eerste pannenkoeken uit de keuken van……. de heks! De koning had permanent enkele schildwachten geposteerd in de keuken en de heks werd verplicht om iedere dag weer haar overheerlijke pannenkoeken te maken…………. maar dan wel zónder de toverdrank! Alle ingrediënten daarvoor waren sowieso door de lakeien van de koning weggehaald en in de hele algarve regio was niets meer te bekennen, waarmee ze de toverdrank nog zou kunnen maken.

Aangezien het de kleine Hansel was die had gezorgd voor de ontmaskering van de heks en die het hele volk van het  koninkrijk Bravura had verlost van de verslaving, werd zijn naam groot geschreven in de geschiedenisboeken….. en…. op de gevel van het restaurant. Heks Gretel moest bovendien iedere dag de gezelligste mens van de wijde omgeving  zijn, anders zou ze in de kerker belanden.

En zo komen tot op de dag van vandaag mensen van allerlei pluimage uit de wijde omtrek naar het pannenkoeken restaurant “Hansel & Gretel”.
Want één ding moet toch wel gezegd worden, die heks kan ontzettend lekkere pannenkoeken maken! En niet alleen dat, ook de omeletten, soep, gebak en andere zelfgemaakte recepten zijn overheerlijk. En ze is nog gezellig ook.... hahahaha!

...klik op de plaatjes voor een vergroting